- تاریخ انتشار:
خاطره، همیشه چیزی تلخ و شیرین است. اگر خوب باشد، شیرینیاش با تلخیِ سپری شدنش به یاد میآید و اگر بد باشد، شیرینیِ سپری شدنش با تلخیِ رخ دادنش. خاطره عجیب است. وصلت میکند به چیزی که دیگر نیست. خیالاتیات میکند. تو را از خودت بیرون میکشد. سینهات را فشار میدهد. نفس عمیقی میکشی و بعد به یاد میآوری که همه آن اتفاقات سپری شدهاند.
اشتراک گذاری
آخرین مطالب
دوباره همان زندگی به سراغمان میآید.
در روزهای کرونا، تصور بسیاری از ما این بود که تا مدّتها قرار است سایه احوالی آخرالزّمانی بر جلسات درمان
آموختن دوباره درباره مرگ و سوگ
با خودم فکر میکنم فکرِ مرگ را کجای زندگی باید گذاشت؟ یا تنها فکر مرگ هم نه، هر اندوه و
فقدان جراحت است.
فقدان جراحت است. خونی که از زخمِ فقدان میرود، رمقِ آدمی است، خاطرات اوست، شور زندگی اوست. فقدان جراحتی است
مراقبت از موجودی چهلتکّه
در مراقبت از سوگ دیگری، سکوت کار میکند؛ سکوت حاضرانه، تجربه دیگری را با ذهن خود تفسیر نکردن، دست کشیدن