مراقبت از حال جهان درون
- تاریخ انتشار:
این روزها فیلم دیدن، کتاب خواندن، موسیقی گوش کردن، به دیگران کمک کردن، کار خلاقانهای انجام دادن، تفریح کردن، با دوستان وقت گذراندن و … بیش از هر زمان دیگری ضروری است.
راستش نمیتوان گفت خبر نبینید یا خودتان را از اخبار دور نگه دارید، چون کار آسانی نیست. به کجا باید پناه برد که خبرها و اتفاقات بد، چه در سطح کلان و چه در سطح زندگی فردی، رهایمان کنند؟ روان ما این روزها به ناگزیر با ناکامیها، خبرهای بد، نابهسامانیها و خیلی چیزهای دیگر تغذیه میشود. چاره شاید بیش از هر چیز تغذیه کردن خودمان با چیزهایی است که تعادلی را در جهان درونیمان ایجاد میکنند. شاید چیزی آن بیرون تغییر نکند (که البته برای آن هم باید تلاش کرد) اما لااقل جهان درونیمان یکسره انباشته از تلخی نیست. جایی از آن موسیقی پیدا میشود، جایی دوستی، جایی عشق، جایی لبخند رضایتِ فردی رنجور و … .
وقتی درهای درونمان با دستور بسته نمیشوند، شاید با فراخواندن مهمانانی متفاوت بتوانیم فضا را به نفع بهزیستیمان بر هم بزنیم.
آخرین مطالب
دوباره همان زندگی به سراغمان میآید.
در روزهای کرونا، تصور بسیاری از ما این بود که تا مدّتها قرار است سایه احوالی آخرالزّمانی بر جلسات درمان
آموختن دوباره درباره مرگ و سوگ
با خودم فکر میکنم فکرِ مرگ را کجای زندگی باید گذاشت؟ یا تنها فکر مرگ هم نه، هر اندوه و
فقدان جراحت است.
فقدان جراحت است. خونی که از زخمِ فقدان میرود، رمقِ آدمی است، خاطرات اوست، شور زندگی اوست. فقدان جراحتی است
مراقبت از موجودی چهلتکّه
در مراقبت از سوگ دیگری، سکوت کار میکند؛ سکوت حاضرانه، تجربه دیگری را با ذهن خود تفسیر نکردن، دست کشیدن