آزادی و امکان تجربهگری
- تاریخ انتشار:
میزان آزادی ما را چه چیزی تعیین میکند؟ بیشک، امکان تجربهگریمان. آنکس که امکان عینی و روانی بیشتری برای تجربه کردن دارد آزادتر است. هر تجربه پنجرهای به بیرون و فرصت ساختن چیزی تازه و ساخته شدن سوژهای متفاوت است. بدون تجربهها و مواجهههای تازه، چیزهای تکراری را برای هزارمین بار میسازیم و ناکامیهای مشابه و خوشیهای بیرمق تکراری را از سر میگذرانیم.
برای همین مهمترین چیزی که پدر و مادرها به فرزندشان میدهند یا نمیدهند، امکان عینی و روانی تجربه کردن است. والدین وسواسی، مستبد، کنترلگر، افسرده، زیادی حاضر و زیادی غایب به سختی این امکان را برای فرزندانشان فراهم میکنند. آنها بهای تجربه کردن را برای فرزندانشان بالا میبرند و دست و پا بسته در این دنیا رهایشان میکنند. فرزندان آنها عموماً درگیر ترسها، اضطرابها و اشتیاقهای تکراریاند و به سختی میتوانند با ابزارهای تکراری از بن بستهایشان بیرون بیایند.
آخرین مطالب
دوباره همان زندگی به سراغمان میآید.
در روزهای کرونا، تصور بسیاری از ما این بود که تا مدّتها قرار است سایه احوالی آخرالزّمانی بر جلسات درمان
آموختن دوباره درباره مرگ و سوگ
با خودم فکر میکنم فکرِ مرگ را کجای زندگی باید گذاشت؟ یا تنها فکر مرگ هم نه، هر اندوه و
فقدان جراحت است.
فقدان جراحت است. خونی که از زخمِ فقدان میرود، رمقِ آدمی است، خاطرات اوست، شور زندگی اوست. فقدان جراحتی است
مراقبت از موجودی چهلتکّه
در مراقبت از سوگ دیگری، سکوت کار میکند؛ سکوت حاضرانه، تجربه دیگری را با ذهن خود تفسیر نکردن، دست کشیدن