ما همین نوسان پیوستهایم
- تاریخ انتشار:
هیچ کدام از ما همیشه مواجه یکسان و یکدستی با بحران نداریم. مثلا در همین روزها گاهی اوقات که سرحالتریم، عملگرایانهتر و با ترس کمتری رفتار میکنیم و زمانی که خسته و فکری هستیم درماندهتر و ترسخوردهتر. ما همه این ها هستیم و هیچ کدامشان هم قابل سرزنش نیستند. اینها احوال طبیعی آدمی درگیر با حل مسئله مداماند. نه آن وقت که خوشبین و عملگراتر هستیم، بیخیالیم و نه آنگاه که پریشان و مضطربیم همه احتیاط لازم را انجام می دهیم. ما همین نوسان پیوستهایم و همینگونه هم این روزها را سپری میکنیم. باید احساسات متفاوت و گاه متناقض این روزهایمان را ببینیم، بپذیریم و با وجود همه آنها از خودمان مراقبت کنیم.
آخرین مطالب
دوباره همان زندگی به سراغمان میآید.
در روزهای کرونا، تصور بسیاری از ما این بود که تا مدّتها قرار است سایه احوالی آخرالزّمانی بر جلسات درمان
آموختن دوباره درباره مرگ و سوگ
با خودم فکر میکنم فکرِ مرگ را کجای زندگی باید گذاشت؟ یا تنها فکر مرگ هم نه، هر اندوه و
فقدان جراحت است.
فقدان جراحت است. خونی که از زخمِ فقدان میرود، رمقِ آدمی است، خاطرات اوست، شور زندگی اوست. فقدان جراحتی است
مراقبت از موجودی چهلتکّه
در مراقبت از سوگ دیگری، سکوت کار میکند؛ سکوت حاضرانه، تجربه دیگری را با ذهن خود تفسیر نکردن، دست کشیدن