نوستالژی
- تاریخ انتشار:
نوستالژی، گاه یک احساس است که میآید و میرود و گاه تبدیل به وصف کسی میشود. انسانِ نوستالژیک صرفاً دلتنگ گذشته نیست؛ دلتنگی نحوهی بودن اوست. و چه عجیب است مدام دلتنگ کسی یا چیزی بودن.
انسان نوستالژیک تنها برای لحظاتی به اکنون وصل میشود و بیدرنگ دوباره به گذشته خودش، والدینش، سرزمینش و … باز میگردد. او در میان خاطرات متولد میشود، در دلتنگی زندگی میکند و کمی بعد به گذشته میپیوندد. انسان نوستالژیک، اینگونه اکنونِ تلخ و آیندهی اضطرابآور را تاب میآورد.
آخرین مطالب
دوباره همان زندگی به سراغمان میآید.
در روزهای کرونا، تصور بسیاری از ما این بود که تا مدّتها قرار است سایه احوالی آخرالزّمانی بر جلسات درمان
آموختن دوباره درباره مرگ و سوگ
با خودم فکر میکنم فکرِ مرگ را کجای زندگی باید گذاشت؟ یا تنها فکر مرگ هم نه، هر اندوه و
فقدان جراحت است.
فقدان جراحت است. خونی که از زخمِ فقدان میرود، رمقِ آدمی است، خاطرات اوست، شور زندگی اوست. فقدان جراحتی است
مراقبت از موجودی چهلتکّه
در مراقبت از سوگ دیگری، سکوت کار میکند؛ سکوت حاضرانه، تجربه دیگری را با ذهن خود تفسیر نکردن، دست کشیدن