می‌میریم پیش از آنکه خودمان را بخشیده باشیم
ما نه آن‌قدر خوبیم و نه آن‌قدر بد. همه‌ی ما آدم‌هایی معمولی هستیم؛ یکی از هشت میلیارد آدم زنده روی کره زمین که هر کسی هم بشویم، آخرش می...
بازیابی خیال‌پردازی‌های پرخاشگرانه (با نظر به تراژدی بابک خرمدین)
عصبانی شدن از دست دیگران تجربه‌ی آشنایی برای همه ما است. معمولاً بخشی از این عصبانیت و ناخشنودی را به آن‌ها ابراز می‌کنیم و بخشی از آن ...
شکست و تفکر
شکست در مرز میان خیال (فانتزی) و واقعیت رخ می‌دهد و فرصتی برای تفکر به وجود می‌آورد. همه‌ی حرفی که در این متن می‌خواهم بزنم همین است. ش...
خشونتِ پنهانِ سکوت
گاهی اوقات سکوتِ دیگری، کشنده‌ترین چیز است. حاضریم حرف‌های تلخ یا بد و بیراه بشنویم، امّا دیگری چیزی بگوید و ما را با آن خالیِ ترسناک ر...
ضربه‌گیر یا محافظ؛ تأمّلی درباره مراقبت
چند روز پیش در کتابی به جمله‌ی جالبی برخوردم: «وقتی مراجعان می‌فهمند درمانگر، هم‌پیمان هیجانی آن‌ها است و نقش ضربه‌گیر را در برابر هجوم...
خیالِ ناممکنِ جلو زدن از خود
اغلب ما می‌خواهیم از خودمان جلو بزنیم، امّا تقریباً هیچ کداممان نمی‌توانیم این کار را بکنیم. ممکن است در کوتاه مدّت چند قدمی خودمان را ...
توان تحمّلِ پس‌رفت
شاید کمی عجیب به نظر برسد، امّا تصوّر می‌کنم یکی از توانایی‌های ضروری برای داشتن یک زندگیِ به‌قدرکافی خوب و تجربه‌ی رشد متناسب، توان تح...
دغدغه‌ی به خاطر سپردن
فروید مقاله کوتاه و خواندنی ای دارد به اسم "recommendation to physicians practicing psychoanalysis" که در آن بر اساس تجربه‌های شخصی اش ...