کتاب «دروغهایی که به خود میگوییم»
«میزان رنج ما متناسب با فاصله ما از واقعیت است. به جای اینکه با دویدن به سوی حقیقت به رنجمان پایان دهیم، از طریق غذا، الکل، مواد مخدّر ...
پناهِ امنِ خدا/دیگری
همیشه این بصیرت قرآنی برایم تأملبرانگیز بوده که میگوید: إِنَّ الاْءِنسَانَ لَیطْغَی اِن رَآهُ اسْتَغْنَی. حرفش این است که آدم تا میب...
تمنّای یکپارچگی
این تمّنا را بسیاری از ما داریم؛ اینکه دلمان میخواهد درونمان خالی از تعارض و کشمکش باشد، بخشهای مختلف وجودمان هر کدام راه خودشان را ن...
سوگوارِ واقعیتِ روزمرّه
انگار چیزی خورده باشد توی سر بسیاری از ما؛ گیج و سرگشته ایم. نه اینکه همه روز توی هپروت باشیم، امّا تا کمی درنگ میکنیم، با تصویری رنگ ...
میوههای درختِ خیال
گاهی اوقات به زندگیهای نزیستهام فکر میکنم. به آدمهای دیگری که میتوانستم باشم، به کارهای دیگری که میتوانستم بکنم و به جاهای دیگری ...
دوستی، پا لای درِ نیمهباز گذاشتن است
گاهی اوقات دوستی چنین چیزی است: پا لایِ درِ نیمهباز گذاشتن و صبوری کردن.
خیلی وقتها سنگینی غمی، خارخارِ فکری، سوزشِ زخمی یا تنگنای ح...
اضطراب و تفکّر جادویی
آدم وقتی مضطرب است، تفکّر جادویی پیدا میکند، یعنی ویژگیهایی را به اشیاء، اتفاقات و آدمها نسبت میدهد که هیچ وقت پیشتر چنین نمیکرد. ...
موهبتِ عجیبِ قصهگویی
گاهی اوقات فکر میکنم قصه گویی از آن ابزارهاست که اگر خدا به آدم نمی داد، خیلی زودتر از اینها، بشر مچاله میشد توی خودش و برای همیشه ا...
نمیبُرد؟ چه بهتر که نمیبُرد
آدم است دیگر، آرزوهای عجیب و غریبی دارد. یکی از آروزهای من هم این است که یک روز چنان بیتعلّق باشم به همه چیز که پیراهن یک بار پوشیدها...
بیایید فیلم هندی ببینیم
این روزها که بسیاری از ما در خانه ماندهایم و سعی میکنیم اوقاتمان را با دیدن فیلم، خواندن کتاب، آشپزیکردن، گفتگوکردن با این و آن، د...